section and everything up till
*/ ?> મારી વાતો Archives - Shabdoni Sangathe

અધૂરો પ્રેમ – ૬

આપણે ભાગ પાંચમાં જોયું કે તારા કમલેશના કહેવાથી ઓફિસમાં મોડે સુધી બેસવાની છે. સિધ્ધાર્થ તારાને બસમાં ન જોતા બસમાંથી ઉતરી જાય છે અને તારા સલામતીપૂર્વક ઘરે પહોંચી જાય એની ખાતરી કરીને જ પોતે ઘરે જશે એવું વિચારતો, મુખ્ય દરવાજાથી ઓફિસ બિલ્ડીંગ તરફ આવવા નીકળે છે .

હવે આગળ………………….

કમલેશ ઇન્ટરનલ ઓડિટ હેડ હતો અને એ ઘણા સમયથી કંપનીમાં હતો. એની આવી એક ત્રણ ચાર જણાની ટુકડી હતી કંપનીમાં, જે સુંદર અને સ્માર્ટ છોકરીઓને પોતાની મિલકત સમજતી હતી. વખત આવે કંઈક અડપલાં કરી પોતાનો પુરુષ ઈગો સિદ્ધ કરવા પ્રયત્ન કરતી. કમલેશ જ્યારથી તારાની એના કામ માટે પ્રશંસા થઇ હતી ત્યારથી ઈર્ષાથી બળતો હતો અને આજે એ તારા સાથે બદલો લેવા માંગતો હતો. એની સાથે એવું કંઈક કરવાની એની દાનત હતી જેથી એ જયારે ઈચ્છે ત્યારે એને પોતાના કાબુમાં કરી શકે અને એટલેજ એને આ પ્લાન બનાવ્યો હતો. સ્ત્રીને ઉપભોગના સાધન તરીકે જોવાની માનસીકતાથી પીડાતો પુરુષ કમલેશ આજે લઘુતાગ્રથીથી ઘેરાયો હતો. એ સારા નરસાનો ભેદ ભૂલી ગયો હતો .

કમલેશે ઇન્ટરનર ઓડિટને લગતા એવા મુદ્દા ખોલ્યા જેનું આટલા વખતથી કંઈજ થયું ન હતું. કહો ને કે કરવામાં જ નહોતું આવ્યું. એને તારાને મુશ્કેલીમાં મુકવા માટે આ બધી વસ્તુની ચર્ચા કરી જેથી તારાને ના છૂટકે કમલેશ કહે એમ કરવું પડે. પાંચ એક મિનિટ આ નાટક કરીને એને તારાને કહ્યું કે જો તારા ઈચ્છે તો કમલેશ એના માટે આ બધું ઉકેલી શકે છે પણ એના માટે તારાએ પણ કમલેશ માટે કંઈક કરવું પડે .

કમલેશ હોદ્દા અને ઉંમર, બંનેમાં તારાથી ઘણો મોટો હતો એટલે તારાએ જરા વિવેકથી પૂછ્યું કે સર હું સમજી ના શકી. કમલેશ તારાની નજીક આવી નફ્ફટાઈથી બોલ્યો ” Give and take “. તારા કમલેશની લોલુપ નજરનો ઈશારો સમજી ગઈ. તારા એક મિનિટ માટે તો ડરી ગઈ. એના હાથ પગ ઠંડા પડી ગયા.

અંદરથી ડરી અને સહેમી ગયેલી તારા એક ચંડીનું સ્વરુપ લઇ લે છે. એ નક્કી કરી લે છે મારે મારી રક્ષા જાતે કરવાની છે. પોતાની વ્યવસાયિક જિંદગીને લઈને સ્પષ્ટ એવી તારા આવા “give and take” માં માનતી ન હતી . એ કમલેશને એક તમાચો મારી દે છે.

કમલેશ તારાને ઓળખી નહોતો શક્યો એને એમકે તારા એના પદના ઠસ્સા નીચે ઝૂકી જશે. પોતાના અહં અને અસ્વીકારથી છંછેડાયેલો કમલેશ ભાન ભૂલી ગયો અને તારા સાથે જબરજસ્તી કરવા લાગ્યો. એને તારાના કપડાં ફાડવા માટે તરાપ મારી, તારા ખસી ગઈ અને એક્ઝીટ તરફ ભાગવા લાગી. પાછળ જોઈને ભાગતી તારા એકદમ અથડાઈ, એને જોયું કે, એ સિધ્ધાર્થના આલિંગનમાં છે. ભલે પોતે હિમ્મત કરી હતી પણ અંદરથી તો ખુબ જ ડરી ગયેલી. એ એકદમ જોરથી સિધ્ધાર્થને વળગી પડી અને રડવા લાગી. પાછળ કમલેશને આવતો જોઈ સિધ્ધાર્થ એના અનુભવથી આખી પરિસ્થિતિ વિશે સમજી ગયો.

એક મિનિટ માટે એ ડરી જાય છે. પણ બીજી જ પળે એ પરિસ્થિતિને સાંભળી લે છે. એ કલ્પના પણ નથી કરી શકતો કે જો એ પોતાના ઇન્સ્ટિકને અનુસરીને બસમાંથી ઉતરી ના ગયો હોત તો અહીંયા કેવી દુર્ઘટના ઘટી જાત! જો તારા સાથે કઈ ખરાબ થઇ જાત, તો એ પોતાની જાતને માફ ના કરી શકત. સિધ્ધાર્થ મનો-મન પોતાના દેવનો આભાર માને છે. એનું મગજ હવે બે બાબતો પર એક સાથે કાર્યશીલ થઇ જાય છે. એને ખબર છે કે એને ડરી ગયેલી તારાને પણ સંભાળવાની છે અને કમલેશની સાથે પણ ટેકલ કરવાનું છે .

કમલેશ, સિધ્ધાર્થને જોઈને બે મિનિટ માટે ગભરાઈ જાય છે પણ તરત જ પોતાનો બચાવ કરતા કહે છે કે ” આ સ્ત્રીની જાત …………….હજી આગળ કઈ બોલે એ પહેલા સિધ્ધાર્થ પોતાનો હાથ ઊંચો કરીને એને રોકવાનો ઈશારો કરતો, લગભગ ત્રાડ પાડતો હોય એમ ” ચૂપ “રહેવાનું કહે છે. કમલેશ ત્યાંથી જતા રહેવાનું પસંદ કરે છે. કમલેશ તારા વિરુદ્ધ ખરાબ બોલવા જતો હતો પણ સિધ્ધાર્થ એને એમ કરવા નથી દેતો.

તારા પાંચ એક મિનિટ સુધી આમ જ સિધ્ધાર્થના આલિંગનમાં રડતી રહે છે. પછી કળ વળતા એ સિધ્ધાર્થના આલિંગનમાંથી નીકળે છે. બંનેની આંખો મળે છે. તારા સિધ્ધાર્થની આંખોમાં પોતાના માટે ખૂબજ પ્રેમ, અધિકાર અને ચિંતા જુવે છે. એ બોલવા જાય છે કે, સિધ્ધાર્થ એના હોઠ પર આંગળી મૂકી, એનો હાથ પકડીને રિસેપ્શન તરફ લઇ જાય છે. એક નાની બાળકીની જેમ તારા એની સાથે દોરાય છે. એને રિસેપ્શન એરિયામાં બેસાડી સિધ્ધાર્થ એને પાણી પીવડાવે છે. પાણી પીને તારા પાસેથી ગ્લાસ પાછો લેતા ફરી બંનેની નજર મળે છે ત્યારે સિધ્ધાર્થ, તારાને કહે છે કે, તું રડે ત્યારે બિલકુલ સારી નથી લાગતી. જો તારી આંખોની આસપાસ કાજળના કુંડાળા થઇ ગયા. તારા રડતા રડતા પણ હસી પડી. સિધ્ધાર્થ ફરીથી તારાને કહે છે કે એ આમ જ હસતી રહે! પ્રિયતમને હંમેશા હસતું જોવું એ દરેક પ્રેમીની ઈચ્છા હોય છે અને સિધ્ધાર્થ પણ એમાંથી બાકાત નથી .

સિધ્ધાર્થ તારાને કહે છે કે હવે એ લોકો તારાની જગ્યાએ જશે અને એનો સામાન લેશે. સિધ્ધાર્થ તારાના મગજમાંથી ડર દૂર કરવા માંગતો હતો. તારા ઉભી થાય છે પણ પછી ખચકાય છે, સિધ્ધાર્થ એનો હાથ પકડીને કહે છે ” હું છું ને તને કઈ નહિ થવા દઉં ” અને તારાને દોરીને લઇ જાય છે. તારા આજ્ઞાંકિત બાળકીની જેમ એની પાછળ દોરાય છે. એને સિધ્ધાર્થ પર વિશ્વાશ છે. એને ખબર છે કે સિધ્ધાર્થ એની જોડે કંઈ જ ખરાબ નહી થવા દે.

કહેવાય છે, ને દરેક વસ્તુનો એક સમય હોય છે અને આ સમય તારા અને સિધ્ધાર્થનો હતો. શું આજ એ પળ છે ,જે એમની હતી? શું હવે બંને પોતાની અંદર ધૂઘવતા પ્રેમના સાગરને રોકી શકશે? શું આજે સિધ્ધાર્થ અને તારા બંને સ્વીકારી લેશે કે તેઓ એકબીજાને પ્રેમ કરે છે ?

વાંચો આવતા અંકમાં…..

🖊️Aanal Goswami Varma

અધૂરો પ્રેમ -૫

મારા પ્રિય વાચકો,આપ ને ભાગ ૪ સુધી વાંચવાની મજા આવી હશે. તમારા સૂચન ખુબ જ પ્રેમ સાથે આવકાર્ય છે .

આગળ જોયું તેમ, સિધ્ધાર્થ અને તારા બંને અધૂરી જિંદગી જીવી રહ્યા હતા પણ બંને એકબીજાની આ હકીકતથી અજાણ હતા.

તારાને ફરિયાદ હતી કે સિધ્ધાર્થ પોતાની લાગણી કેમ તારાની સામે વ્યક્ત નથી કરી શકતો અને સિધ્ધાર્થને એવું હતું કે પોતાની અધૂરપની કિંમત તારા પાસેથી ના વસૂલ કરી શકાય. એકલા, અધૂરા અને એકબીજાની લાગણીથી અજાણ બંને પોતાની જિંદગી જીવી રહ્યા હતા. ………….હવે આગળ .

તારાના ડેડીકેસન અને મહેનતથી ક્લોસીંગનું કામ જે કમલેશનો પોર્ટફોલિયો હતો અને તારા એ સંભાળ્યો હતો એ પૂરો થઇ ગયો હતો.તારાના ખૂબ વખાણ થયા હતા. ગઈ કાલની લિફ્ટ પછી હવે સિધ્ધાર્થ અને તારા એકબીજાની સાથે કેન્ટીનમાં કે ઓફિસમાં જ્યાં પણ મળે ત્યાં હાય,હેલોનો શિષ્ટાચાર કરી લેતા હતા અને બસમાં ચડતા જ બંનેની નજર મળતી અને એક સ્માઈલની આપ લે થઇ જતી, કહોને હાજરી પુરાઈ જતી પણ એનાથી વધારે કઈ નહિ. બંને પોતપોતાની લાચારી, મજબૂરી અને કંઈક અસ્પષ્ટતામાં કેદ હતા અને એટલે અંદરથી બંને બેચેન હતા.

તારા, જેણે સિધ્ધાર્થની આંખોમાં પોતાના માટેની વિશેષ લાગણી જોઈ હતી, જે અંદરથી બેબસ થઇ રહી હતી એ જાણવા માટે કે શું એને જે જોયું એ પ્રેમ છે ? એજ પ્રેમ જેના માટે એ આટલા વર્ષો સુધી ઝંખતી રહી? શું સિધ્ધાર્થ જ એનો રાજકુમાર છે? પણ સિધ્ધાર્થે એને ક્યાં કશું કહ્યું હતું? હા પોતે પરણિત છે પણ પ્રેમને ક્યાં સ્ટેટસ સાથે લાગે વળગે છે. પ્રેમ થઈ જ ગયો છે તો સ્વીકાર કરવામાં શું વાંધો છે. મર્યાદામાં રહીને પણ હકીકત તો સ્વીકારી જ શકાય ને!

પછી વિચારતી કે સિધ્ધાર્થ ખુશ હશે એની જિંદગીમાં એટલે જ તો આગળ વાત નહીં વધારતો હોય !

આ બાજુ સિધ્ધાર્થ એ રાતથી ખૂબ બેચેન રહેતો હતો. એનું મન તો કરતુ હતું કે તારાને જઈને કહી દે કે એ તારાને ખૂબ પ્રેમ કરે છે, સૌથી વધારે પ્રેમ કરે છે. જો એને કોઈને ચાહી હોય તો એ ફક્ત તારા છે પણ તારાનો સિંદૂરવાળો ચહેરો યાદ આવતા એ રોકાઈ જતો. પાછો વિચારતો કે શું તારા ખુશ હશે? શું એની આંખોમાં પણ એવી તડપ નથી જે પોતે આટલા વર્ષોથી અનુભવતો હતો? પરિણીત તો પોતે પણ છે. પ્રેમ ક્યાં વિચારીને થાય છે, કે કરાય છે, એ તો થઇ જાય છે. આવા કેટલાય સવાલોના જવાબ સિધ્ધાર્થ પાસે ન હતા.

“આંખોની સંતાકૂકડી બહુ થઈ,

હવે મનની ગોષ્ઠીનો વારો.”

આવી હાલત હતી તારા અને સિધ્ધાર્થની!

હજી તો એક અઠવાડિયું માંડ થયું હશે એ રાત ને જયારે સિધ્ધાર્થએ તારાને એના ઘેર ઉતારી હતી અને પાછો શુક્રવાર આવ્યો. કમલેશ જેનું કામ તારાએ થોડા સમય માટે કર્યું હતું એને તારાને કહયું કફ કે એ આજે મોડે સુધી બેસવાનો છે અને બોર્ડ મિટિંગ આવવાની છે તો તારા પણ બેસે જેથી એ લોકો કામ વિશે ચર્ચા કરી શકે.

તારા એ પોતે કાર નથી લાવી એવું કહ્યું. સ્ટાફ બસ એક વાર સાડા છ એ નીકળ્યા પછી પછી આવતી નોહતી. આ રીતે મોડા બેસવાની તરફેણ નોહતી કરતી. કમલેશએ કહ્યું કે એ તારાને ઉતારી દેશે. કંપની સેક્રેટરી તરીકે બોર્ડ મિટિંગ એ તારાની જ જવાબદારી હતી. એણે ઘરે પણ જણાવી દીધું કે પોતે મોડી આવશે.

બીજી બાજુ સિધ્ધાર્થએ બસમાં તારાને આવતી ના જોઈ એટલે એને આશ્રય થયું.એ જાણતો હતો, કે મોડા રોકાવનાર પોતાની ગાડી લઈને આવતા કારણ કે બસ એક જ ફેરો કરતી . વળી સવારે તો તારા બસમાં જ આવી હતી એટલે એની પાસે પાછા જવાની વ્યવસ્થા નથી જ .તારાને ક્લોસીગ સિવાય મોડી રોકાતા પણ જોઈ ન હતી.

એ પોતાની રીતે કયો પુરુષ તારાને કઈ રીતે જુવે છે એ ધ્યાન રાખતો હતો. એ તારા માટે ચિંતિત હતો, માલિકીભાવ ધરાવતો હતો. પોતે પોતાના પ્રેમનો સ્વીકાર તારા સામે ભલે ના કરી શક્યો હોય પણ તારાનું રક્ષણતો કરી જ શકતો હતો અને કરતો પણ હતો. કેટલીય વાર કૅન્ટિંમાં કે બસમાં કોઈ તારાને ખરાબ રીતે જોતું ઝડપાય તો સિધ્ધાર્થ એ વ્યક્તિ પાસે જતો અને કોઈ વાત કાઢીને એનું ધ્યાન તારા પરથી ખસેડતો. એ વ્યક્તિ સાથે કોઈને કોઈ વિષય પર વાત કરવા જતો જેથી એ વ્યક્તિ તારાને જોવાનું બંધ કરે. આજે, એને તારાની ચિંતા થઇ.

કોઈ અજાણી પ્રેરણાથી એને એવો વિચાર કર્યો કે હું પણ રોકાઈ જાઉં અને જો તારા હા પડે તો એના ઘરે ઉતારી દઈશ અથવા એ જેની પણ જોડે જાય , પોતે પાછળ જશે અને એ કાળજી પૂર્વક ઉતરે છે કે નહિ એ ખાતરી કરીને પછી જ ઘરે જશે. આમ વિચારી એ બસને ઉભી રખાવીને ઉતરી જાય છે. કાર પોતાની પાસે પણ નથી પણ કઈ મેનેજ થશે એમ વિચારતો એ ઓફિસ બિલ્ડીંગ તરફ ચાલવા લાગ્યો. બસ મેઈન ગેટની બહાર નીકળી ચુકી હોય છે એટલે સ્વાભાવિક ૭/૮ મિનિટ લાગે પાછા આવતા .

શું એની ચિંતા વ્યાજબી છે? શું તારા કોઈ મુસીબતમાં છે ? શું હવે એ પોતાના પ્રેમનો સ્વીકાર કરશે તારા સમક્ષ ?

વાંચો આવતા અંકમાં.

🖊️Aanal Goswami Varma

અધૂરો પ્રેમ- ૪

મીરા અને સિધ્ધાર્થના લગ્નને દશ વર્ષ થઇ ગયા હતા. મીરા એક સરળ સ્ત્રી હતી અને એ સિધ્ધાર્થને ખૂબ પ્રેમ કરતી હતી. સમયસર થયેલા બાળકો, મોટું ઘર, મોંઘી ગાડી આમ તો સિધ્ધાર્થને કોઈ જ દુઃખ ન હતું. પણ સિધ્ધાર્થ ખુશ ન હતો, અંદરથી એકલો હતો.

એ મીરાને પ્રેમ તો કરતો હતો, પણ કદાચ એ એની પત્ની હતી, એના બાળકોની માતા હતી માટે . એને પ્રેમ કરતો હતો માટે પત્ની ન હતી!

ખૂબ જ સફળ અને મિનિટમાં, જટીલ સમસ્યાના ઉકેલ શોધતો સિધ્ધાર્થ, પ્રેમ માટે યુવાન છોકરા જેટલો જ તડપતો હતો .

અંદરથી એ તરસ્યો હતો , તડપતો હતો એ પ્રેમ માટે, જે પ્રેમ થોડી ઈર્ષા ઉત્પન્ન કરે, જેની સાથે હકથી પોતાનું ગમતું કરાવી શકાય, જેનું ગમતું કરવા માટે કંઈ પણ કરી છૂટવા મન તૈયાર હોય, જેની સાથે કલાકોના કલાકો વાતો કરી શકાય. રાત્રે જેને આલિંગનમાં લેતા જ આખા દિવસનો થાક દૂર થઇ જાય અને સવારે જેને જોતા જ આખા દિવસની રઝળપાટ પછી જલ્દી ઘરે પાછા ફરવાની પ્રેરણા મળે.
જેની સામે જોતા જ ફરી એક વાર જીવી લેવાનું મન થઇ જાય .

એ હંમેશા વિચારતો કે શું આ બધું સાચ્ચે શક્ય છે? શું એને રાહ જોઈ હોત તો આવું થઇ શક્યું હોત? શું મીરા સાથે લગ્ન કરીને એને ભૂલ કરી છે?

પણ ક્યારેક ઉંઘતી મીરાને જોતો તો એને લાગતું કે કમસેકમ મીરા તો ખુશ છે. જે પ્રેમ માટે પોતે તડપે છે કદાચ મીરાનો એ પ્રેમ પોતે છે .

પ્રેમ પણ કેટલો વિચિત્ર છે ને? બે માણસ વચ્ચેના પ્રેમની પરિભાષા કેટલી અલગ હોય છે. કોઈએ કરેલી સમજૂતી સામે વાળા માટે સંપૂર્ણ આશીર્વાદ છે .

हर किसी को मुक्क्मल जहा नही मिलता

किसीको ज़मी तो किसीको आसमां नही मिलता !

આજ ગીત સિધ્ધાર્થનો જીવનમંત્ર બની ગયો હતો !

આમ જ દિવસો પસાર કરી રહેલા સિધ્ધાર્થએ જયારે તારાને જોઈ ત્યારે પહેલી વારમાં જ એને પ્રેમ થઇ ગયો! બસ એ ક્ષણ માં જ એને એમ લાગ્યું કે આ એ જ જિંદગી છે જે એને જોઈએ છે, આ એજ ખુશી છે જેના માટે એ હજી સુધી રાહ જોઈ રહ્યો હતો. હા, આ, આજ એ છોકરી છે ! અને એટલેજ એ તારા ને જોતો રહેતો, મન ભરીને જોતો.

સિધ્ધાર્થને લાગતું, તારાને જેટલી ધરાઈ ને જોઈ લેવાય એટલું જીવી લેવાશે! એ તારાને હસતી જોઈ રહેતો ! એને બોલતી જોઈ રહેતો ! એના બસમાં આવતા જ એક ખુશી થતી, સિધ્ધાર્થને! જો એનું ચાલે તો એ આખી જિંદગી, બસ તારાને જ જોયા કરે, એકીટસે, મીટ માંડ્યા વગર!
વીકએન્ડ પછીના સોમવારે તો એને એવું લાગતું કે કેટલા વર્ષ વીતી ગયા તારાને જોયાને!

પણ,એને તારાનું સિંદૂર પણ જોયું હતું અને એટલેજ એ પોતાના પ્રેમનો ઈકરાર કરતો ખચકાતો હતો. પોતે નાખુશ હોવાના કારણે એ તારાની જિંદગીમાં કોઈ તકલીફ પહોંચાડવા માંગતો ન હતો. પણ સિધ્ધાર્થને ક્યાં ખબર હતી કે તારા પણ એના જેટલીજ અધૂરી છે!

શું આ બે અધૂરી વ્યક્તિ પોતાનો પ્રેમ પામી શકશે ?
કે પછી … આમ જ અધૂરા રહેશે ?
વધુ આવતા અંકે !

આનલ ગોસ્વામી વર્મા