section and everything up till
*/ ?> SNS columns Archives - Shabdoni Sangathe

રભાની ફાંદ – ૧૧

રભા સાથે ચમત્કાર

“જલ્દી બહાર આવો બધા.. જલ્દી બહાર આવો..” મારા ભત્રીજાએ બૂમો પાડી આખી સોસાયટી ભેગી કરી.
“એલા પણ મને તો કહે કે શું થયું?” હું મારા ચશ્મા સાફ કરતો કરતો બહાર દોડી આવ્યો.
“શું થયું? શું સવારમાં બૂમાબૂમ પાડે છો?” રભાના બાપા નાડાવાળો લેંઘો પહેરી બહાર આવ્યા.
“ચમત્કાર થઈ ગયો ચમત્કાર..”
“હવે તું જલ્દી બોલ અહિયાં બધા બાથરુંમ અધૂરું છોડીને આવ્યા છે.” રભાના બાપા લેંઘો ચડાવીને બોલ્યા.
“તમે લોકોએ સવારથી રભાકાકાને જોયા છે?”

બધાએ ના પાડી. હું પણ વિચારમાં પડી ગયો કે રોજ સવારે અલાર્મ પહેલા રભો મને જગાડે પણ આજે તો એ આવ્યો જ નથી. આજે તો એનો મનપસંદ નાસ્તો હતો. ચાર જાતના ગાંઠિયા, મેથીના ગોટા, પપૈયાંનો સંભારો. આમ તો લોકો નાકથી સૂંઘી લે પણ અમારે રભાની ફાંદ બધુ સૂંઘી લે. આજે શું ફાંદ બીમાર પડી છે કે શું?

“હું સવારે પાણી ભરવા જાગ્યો ત્યારે રભો રૂમમાં હતો નહીં.” રભાના બાપા બોલ્યા.
“હા, મને પણ કાંઇ કીધું નથી.” મે પણ આશ્ચર્યમાં કહ્યું.
“એજ કહું છું કે ચમત્કાર થયો છે અને મારુ તો હમેશાનું મનોરંજન બંધ થઈ ગયું.” મારો ભત્રીજો ઉદાસ થઈને બોલ્યો.
“હવે ગોળ ગોળ જલેબીની જેમ વાત ના ફેરવ અને સીધી વાત કર.” મને પણ રભાની જેમ વાત વાતમાં ખાવાની વસ્તુ બોલવાની આદત પડી ગઈ, સંગ એવો રંગ, સારું છે સંગ એવો ઢંગ નથી આવ્યો બાકી હું પણ ફાંદમાં કેવો લાગેત?

“કાકા, આ જુઓ સામે આપણાં રભા કાકા.” મારા ભત્રીજાએ સોસાયટીના બગીચા તરફ ઈશારો કરતાં કહ્યું.

અમે બધાએ એ તરફ જોયું તો રભો બગીચામાં રહેલા બાળકોના હિચકા ખાતો હતો અને રિંકી એને હિચકા નાખતી હતી. મારી તો આંખો પહોળી થઈ ગઈ કે આ શું? હા, એ તો સાંભળ્યું છે કે વાંઢાનું અચાનક નક્કી થઈ જાય તો એ ફુલાઈ જાય પણ આ ફાંદાસુર એની પત્નિ મકોડી પહેલવાન રિંકીની જેમ આટલો પતલો કેવી રીતે થઈ શકે? હું બધા પહેલા દોડી એની પાસે ગયો.

“આવો.. આવો માસ્તર, કયું હિલા ડાલાના?” રભો રજનીકાંતની જેમ ડાઈલોગ બોલ્યો.
“એલા, એ રજનીકાંત છે ગમે તે કરી શકે પણ તું ફાંદાકાંત હતો એમાંથી આ સુંવાળી સુકન્યાની પાતળી કમર જેવો કેવી રીતે થઈ ગયો?”
“આ બધુ મારી રિંકીનો કમાલ છે.”
“ભાઈ, ફાફડામાં રહેલા મરીની જેમ ટૂંકમાં નહીં ફાફડામાં રહેલા ચણાના લોટની જેમ વિગતે વાત કર.”
“માસ્તર, એ બધુ હવે ભૂલી જાવ. રભો હવે કાકડી, ગાજર, બીટ, કોબીજ, પાલક આવું બધુ જ ખાશે અને હા ચિટ મીલમાં મારી રિંકીના ફેવરિટ ગોપાલના વાટકા.” રભાએ ઘમંડથી કહ્યું.

મને તો આ બધા શાકભાજીના નામ રભાના મોઢે સાંભળીને ચક્કર આવી ગયા. લીલા શાકભાજી એ પણ કાચા અને એ પણ રભાના મોઢે નક્કી આ કલિયુગનો અંત થઈ ગયો છે અને સતયુગ આવી ગયો લાગે.

“માસ્તર, ક્યાં ખોવાઈ ગયા?”
“ભાઈ, આ તારી ફાંદ વગર તું અપંગ લાગે છો. તારી ફાંદ તારી ઓળખ હતી. તે કેમ આવું કર્યું તારી ફાંદ સાથે?”
“માસ્તર, બધુ મારી રિંકીના પ્રેમના કારણે થયું છે.” એ હિચકાંમા ઝૂલતાં ઝૂલતાં બોલ્યો.
“તું આ ઝૂલવાનું બંધ કર અને મને કહે આ બધુ થયું કેવી રીતે અને એ પણ એક રાતમાં?”
“રિંકી, તું જ કહી દે માસ્તરને.”
“ફાંદ પર એને બઉ ખિજવે બધા એમ કરી રભેશ ગઈકાલે રાત્રે મારી પાસે બઉ રડ્યા મારાથી એ સહન ના થયું. મે એમને સવારે ૫ વાગે ફોન કરી જગાડ્યા, અને ભંડારી બાબા પાસે લઈ ગઈ. એમણે એક પડીકી આપી એ રભેશ નયણાં કોઠે પી ગયા પછી કાંઇ જ નાસ્તો નથી કર્યો. પડીકી ખાધી એના અર્ધી કલાક રહીને એમને લેટ્રીન લાગી, એ ત્યાં બાબાના ટોઇલેટમા ગયા. વીસ – પચ્ચીસ મિનિટે બહાર આવ્યા અને જેમ તમારી આંખો અત્યારે આમ પહોળી છે એમ જ મારી આંખો ત્યારે આમ પહોળીને પહોળી રહી ગઈ હતી. ભંડારી બાબા પથરી અને ચરબી કાઢવામાં નિષ્ણાંત છે. જય હો ભંડારી બાબાની.” રિંકીએ જયઘોષ કર્યો સાથે રભો પણ જોડાયો.

“આ તો અશક્ય વાત છે. મોટા મોટા ડૉક્ટર પણ ચરબી ઘટાડવાની દવા આપે કાં તો ઓપરેશનનું કહે અને આ તમારો બાબો પડીકી આપીને ચરબી કાઢે!”
“હા, માસ્તર સાવ સાચું છે એ પડીકી પણ બઉ જ સ્વાદિષ્ટ હતી. એકદમ ચટાકેદાર.”
“રભેશ, શું તમે પણ? એ દવા હતી અને યાદ છે ને બાબા એ શું કહ્યું હતું? કોઈપણ ચટપટું અને મસાલાવાળું બિલકુલ બોલવાનું પણ નહીં અને ખાવાનું પણ નહીં.” રિંકીએ પ્રેમથી રભાના ગાલ પર ચિંટીયો ભરીને કહ્યું.
“સોરી.. સોરી.. તો માસ્તર કેમ પણ હવે આપણાં સિક્કા પડે ને! જે તમારું જીમ, તમારું ઝુંબા ના કરી શક્યું એ મારી રિંકીના બાબા ભંડારીએ એક પડીકીમાં કરી બતાવ્યું.” રભાએ રિંકીનો હાથ પકડીને કહ્યું.

મારે તો શું જવાબ દેવો એ જ વિચારતો રહ્યો. મારી પાછળ પાછળ આખી સોસાયટી આવી અને રભાને બધાએ ખૂબ અભિનંદન આપ્યા.

“ક્યાં છે ઓલો ટીનયો ક્યાં છે?” રભો મારા ભત્રીજાનું પૂછતો હતો. “ક્યાં ટીનયા બોલ ને હવે ગેસનો બાટલો.. બોલ એમ બોલ કે ગેસનો બાટલો ફાટશે.. બોલ હવે એમ બોલ કે ગેસ ભરું છું.. ક્યાં તારી જીભ હવે કેમ સિવાઈ ગઈ બોલ કે ફાંદમાં કૂણું કૂણું લાગે.. હાલ માર હવે ફાંદ પર ઠેકડા..” રભાએ કટાક્ષમાં કહ્યું.

“અને ક્યાં છે મારા બાપા? બઉ બોલતા હતા ને કે હું તો સિન્ટેક્સના ટાંકા જેવો છું. હું હાલું તો આખું ઘર ધ્રૂજે.. બોલો બાપા હવે બોલો..” રભાએ એનાં બાપાને કાનેથી પકડ્યા.

“માસ્તર, તમે ક્યાં ભાગ્યા? તમે તો મને ફાંદાસુર, ફાંદાળો, બકાસુર, ભૂખડો ને કેટ કેટલું કહેતા હતા. હવે કેમ મોઢામાં મગ ભર્યા છે?” રભાએ મારી ભાઈબંધી પર પણ સવાલ કર્યા.

“યાદ રાખી લેજો બધા હવે, હવે હું ફાંદ વગરનો રભો છું. તમારા બધા કરતાં મારુ શરીર હવે તંદુરસ્ત છે. હવે કોઈએ જો મને કે મારી મરી ગયેલી ફાંદ પર કાંઇપણ કહ્યું છે તો ભંડારી બાબા પાસે લઈ જઈને મારા કરતાં ડબલ ફાંદ કરાવી નાખીશ. હાલ રિંકી, હવે મારા પાલકના જ્યુસ પીવાનો સમય થઈ ગયો છે.” રભો સ્ટાઈલ મારતા મારતા રજનીકાંતની જેમ ચશ્મા ચડાવ્યા અને ઉપડ્યો, અમારી સામે જોવામાં આગળ એને ભાન ના રહી અને એક ઠેબું આવ્યું અને એ એક ગુલાટી મારી નીચે પડ્યો.

“માસ્તર.. માસ્તર.. એલા એ માસ્તર..” અચાનક સવારમાં મારા દરવાજા પર ઠક ઠકના અવાજ આવ્યા. દરવાજો ખોલીને જોયું તો રભાના બાપા ઉભા હતા.
“શું થયું કાકા?”
“રભો..”
“શું થયું રભાને?”
“રભો સૂતો હતો તો અચાનક પલંગ પરથી નીચે પડ્યો. તમે જલ્દી ચાલો.”

હું દોડા – દોડ રભાના ઘરે પહોંચ્યો, જોયું તો રભો પલાળેલા પોતાની જેમ જમીન પર પડ્યો હતો. બે – ચાર માણસોને બોલાવીને એને ઊભો કર્યો.

“એલા, આ અચાનક પડી કેમ ગયો?”
“માસ્તર..! બાપા..! ટીનયો..! રિંકી..! સોસાયટી..! આ તમે બધા મારા રૂમમાં! મારી ફાંદ..” રભાએ એની ફાંદ તરફ જોયું. “હે રામ! બઉ કરી આ તો સપનું!” રભાએ ફાંદ પર હાથ ફેરવતા ફેરવતા કહ્યું.
“શું બોલે છો? શેનું સપનું?” મે પૂછ્યું.
“એ હું નિરાંતે કહીશ, પેલા તમે ચાર જાતના ગાંઠિયા, મેથીના ગોટા, પપૈયાનો સંભારો આટલું મંગાવો. નાસ્તો કરતાં કરતાં આજે તમને હું મારા સપનાંની હકીકત કહું.”

મે માથું ખંજવાળ્યું પણ સવાર સવારમાં આ ફાંદાસુર સાથે ક્યાં ધડ કરવી એમ માની મારા ભત્રીજાને બસોની નોટ આપી નાસ્તો લેવા મોકલ્યો. નાસ્તો કરતાં કરતાં રભાએ સપનાંની વાત કરી, એ વાત પર આટલું હસવું આવ્યું કે ચારે ચાર જાતના ગાંઠિયા હજમ થઈ ગયા.

🖊️Sunil Gohil “માસ્તર”

સમજણ વગર

મેં ભર્યા ‘તા સ્વપ્નને સમજણ વગર,
રોજ બદલાણી હતી મારી ગમત.

એકબીજાને પકડવા દોડવું,
દોસ્ત થપ્પો દાનો એ કેવો હરખ.

જ્ઞાતિના નામે હતા નહિ ભાગલા,
ત્યાં હું જીવ્યો પ્રેમ છલકાતી ડગર.

ઘા કરે લોકો જુવાનીમાં કેવા,
બાળપણની યાદ આવે છે રમત.

આંબળી ને પીપળી કેવો રમ્યો,
બાળપણ લખતા નથી થાકી કલમ.

🖊️Deep Gurjar

જાણી

બંધારણ : ગાલગાગા ×૩ ગા

લોક સંસ્કારોમાં આજે સભ્યતા જાણી,
પ્રભુએ ધરતી પર રચેલી રમ્યતા જાણી.

રંક જોયાં, જે સ્વભાવેથી અમીરી છે.
ઝૂંપડીમાં બંગલાની ભવ્યતા જાણી.

જ્યાં છવાયા વાદળે કર્યો ઈશારો રે !
આમ વર્ષા આવવાની શક્યતા જાણી.

જ્ઞાન પ્રત્યે આમ અજ્ઞાની કરે નિંદા,
પાંગળા લોકોની આજે મુગ્ધતા જાણી.

નીરમાં અઢળક ખજાનો ઉરમાં છૂપાવે,
એ મહાસાગરનાં માટે ધન્યતા જાણી.

— Ami maheta