section and everything up till
*/ ?> અછાંદસ Archives - Shabdoni Sangathe

ઉંબરાની જેમ રહી ગયા

વખત વીતતો રહ્યો અમે એમના એમ રહી ગયા,
ટોળામાં વિચાર આવ્યો કે એકલા કેમ રહી ગયા!

લાગવગની લીલા તો ત્યારે સમજાણી કે જ્યારે,
લોઢા આભ આંબ્યા ધૂળ ચાટતા હેમ રહી ગયા.

ઝગમગી રહ્યા એ તો મહેલના ઝરૂખે ‘ને અહીં,
મારી ઝૂંપડીને એના આગમનના વ્હેમ રહી ગયા.

પાંજરે એક અબળાને આભના ઓરતા ઊગ્યા,
નદી પાંખ ઉઘાડી ઉડી ને તરસ્યા ડેમ રહી ગયા.

અમે ન તો ઓરડાના થયા ન તો ઓસરીના થયા,
બેય વચ્ચે ઘૂંટાતા એક ઉંબરાની જેમ રહી ગયા.

“આરસી” હકીકત દેખાડી દેખાડી ખૂબ થાક્યા,
હવે તો જેમ જગ જોવા માંગે છે તેમ રહી ગયા.

🖊️સૃષ્ટી ખમળ “આરસી”

કોને ખબર!

ક્યારે, ક્યાં ઠેકાણે આવી અટકશે શ્વાસ કોને ખબર,
તૃપ્ત થશે કે પછી તરસી જ રહેશે પ્યાસ કોને ખબર!

“મર્યા વિના મસાણ ના મળે” ચલો એય માની લીધું,
પણ જીવતી જગતમાં ફરતી હોય લાશ કોને ખબર!

અમે જળ બન્યા પણ એને કદાચ જાંજવા લાગ્યા,
સંતોષથી કે તરફડીને નીકળી મુખે હાશ કોને ખબર!

રોકાણ જોઈ વિચારીને કરવું સબંધના આ વેપારમાં,
પોતાના બને પારકા, ને નકામા બને ખાસ કોને ખબર!

હર વાતનો પ્રત્યુત્તર હોઠે સદાકાળ બિરાજેલ સ્મિત,
ભીતરની એ ભોમમાં સર્જન થયું કે નાશ કોને ખબર!

તમારા વખાણ પણ મંજુર તમારા કટાક્ષ પણ મંજુર,
સ્વાદ છૂટી ગયા ન્યાં મધ આપો કે છાશ કોને ખબર!

🖊️સૃષ્ટિ ખમળ

વર્ષા આગમન

અંબરના મેદાને આમ – તેમ થાય આ કોનો વિહાર છે?
પરદેશી વાદળીઓની આ બાજુ શાને ભરમાર છે?

નક્કી, ચાતકે નોતરું મોકલ્યું હશે, પેલા વાદળોને દેશ.
મોરના મીઠા ટહુકાથી વાદળીઓને મળ્યો આવકાર છે.

ગ્રીષ્મના તાપે સળગીને, વસુધા જળને ઝંખતા કહે,
હે વાદળી, તારા ભીતરનું વારિ જ મારી સારવાર છે.

દૂર દેશાવરનો સિંધુ સીંચી, તેણે અમૃત ભર્યું ભીતર,
કોઈ પ્રેમથી વરસવાનું કહે,બસ તેનો હવે ઇંતઝાર છે.

વીજળી બે ક્ષણ ચમકીને, સૌનું દોરી ગઈ છે ધ્યાન,
આકાશી ગર્જના કહે છે, વરસવા હવે એ તૈયાર છે.

વેરાન ધરતીમાં ટીપે ટીપે સીંચીને પુષ્કળ લીલાશ,
વરસાદી ટીપાંઓ, ઉતરી ગયા ધરતીની આરપાર છે.

એક વહેણ વહે છે, ખેતર મધ્યે ઊભા ખેડૂની આંખે,
ને બીજી પ્રકૃતિને જળાભિષેક કરતી નેવાની ધાર છે.

🖊️હિમાંશી પરમાર